Mutlu TÖNBEKÎCÎ Arabalı vapurdaki Pelikan Osman Dün söz verdiğim gibi size Marmara adalı Pelikan Osman ' ın hikayesini sunuyorum . Yazan : Nilgün Tecimer . Bu köşe için özel olarak yazdı sağ olsun . * . * 2007 yılının Ağustos ayıydı . . . Mermercik koyundan tekneyle dönerken Bedalan kayalıklarında bir pelikan gördüğümü sandım . Meğer bir değil iki pelikan varmış . Tahminen göç esnasında eşi yaralanınca adaya zorunlu iniş yapmışlardı . Yaralı eş dişiydi ve kısa zamanda öldü . . . Erkek terk etmedi eşini ; dolayısıyla adayı . . . Adalıların pek de değişiklik olmayan yaşamlarına mucize gibi gelmişti pelikan . . Beslediler , baktılar , sevdiler , adını da Osman koydular . . . Osman önce evcilleşmeye başladı , ardından sosyalleşmeye ve giderek insanlaşmaya . . . Plaja gelip havluların üzerine yatmalar , yatarken durmaksızın okşanmayı beklemeler , ilgilenmezseniz güneş gözlüğünüzü veya cüzdanınızı kapıp uçarak denizin ortasına bırakmalar . . . Bul bulabilirsem . . O kadar sevimliydi ki Osman kimse ona kızamıyordu . Balıkçılar günlük tayınını eksik etmiyordu . Bizim ise ayrı bir dostluğumuz vardı Osman ' la . . . Geç uyandığım günler balkona gelip çeşitli sesler çıkartarak uyandırıyordu beni . Plaja beraber gidiyorduk . Benimle sürekli oynamaya çalışırdı . Onsuz denize girdiğimde ya da denizde onunla " yeterince " oynamadığımda gagasıyla cezalandırırdı . O yaz kol ve bacaklarım çizik içinde kalmıştı . Kalabalıklara bayılırdı . O kadar ki artık cenazelere de katılmaya başlamıştı . Camiden mezarlığa cenaze alaylarına eşlik ediyordu . Hem de en önde Ama kalabalık sevgisinin en çarpıcı örneğini adamızın karakol açılışında yaşadık . . . Balıkesir ' den vali , emniyet müdürü ve kimi devlet erkânı geldi . . . Tören başladı , bando takımı küçük konserini verirken uçarak geldi Osman . Konuşmacılar kürsüdeyken pür dikkat dinledi onları . Vali konuşmasını bitirince herkesten önce 2 metrelik kocaman kanatlarıyla o başlamasın mı alkışlamaya ! Törenin resmiyeti bir anda bozuldu , herkes gülme krizine girdi . . . Emniyet müdürü 2030 saniye daha ciddiyetini korumaya çalıştı ama sonra o da kendini koyverdi . . . Kim bilir belki de yaşlanıyordu Osman . . . Daha az uçmaya başladı . . . Yeni bir ulaşım metodu icat etti ansızın . . . Kanolann , kayıkların , motorların , yatların pruvasına oturuyor , istediği koylara keyifle gidiyordu . Bu gidiş gelişler ondaki seyahat tutkusunu alevlendirdi . Vapurlara dadandı . Gazetede fotoğrafını gördük . Görevliler indirmeye çalışırken o şiddetle itiraz ediyor . Bir sabah uyandık . . . Osman yok . . . Herkes onu soruyordu . Koy koy arandı ama bulunamadı ! Derken bir haber . . . Osman arabalı vapura binip Erdek ' e gitmi ! Adalılar derhal Erdek ' e almaya gittiler Osman ' ı . . . Erdekliler biraz itiraz ettiyse de Osman yine adadaydı . Ancak Osman bir süre sonra arabalı vapura binip tekrar Erdek ' e gitti . . . Yolu öğrenmişti artık . . . Adalılar bu kez gitmediler peşinden . . . Küstüler . . . Ne de olsa terkedilmişlerdi . . . Kırgındılar . 3 ay kadar sonra yine gazetelere çıktı Osman . . . Erdek sahilinde bir sokak köpeğiyle kanka olmuştu . . . Fotoğrafta aynı kaptan su içiyorlardı . . . Her akşamüstü iskeleden limana yan yana yürüyüş yapıyorlarmış . . . Ben hemen küsmek istemedim . . . Ne de olsa harika anılarımız vardı . . . Erdek ' e gittim , Osman ' ı sordum . Gösterdiler . Yine sahildeydi . Gerçekten de yanında bir köpek yatıyordu , onun kadar sevimli . . . Bu kez üçümüz yürüyüşe çıktık . Sonra güneş battı , gemim kalkıyordu . Dönmem gerekiyordu . . . Son kez boynuna sarıldım . . , Erdek * li balıkçı Halil ' den zaman zaman haberlerini aldım . Bir buçuk yıl sonra Halil aradı , " Ba imiz sağ olsun " dedi . Bir balıkçı teknesinin ardında giderken motora kapılmıştı . Bilen bilir , arkadaş kaybetmek zordur . Çok özlüyorum onu .
